Αθηνοπεριπέτειες: Η Σοφία Αλεξίου μαθαίνει στα παιδιά την ιστορία αλλιώς!

Highlights

Η Σοφία Αλεξίου συνδυάζει εδώ και χρόνια τη δημοσιογραφία, την εκπαίδευση και την ταξιδιωτική αρθρογραφία με το παιδικό βιβλίο και τη βιωματική γνωριμία των παιδιών με την Ιστορία. Μέσα από τα βιβλία της με ήρωες την Έλλη και τον Ερμή, αλλά και τις Αθηνοπεριπέτειες, τα παιδιά ανακαλύπτουν μνημεία, τόπους, μύθους και ιστορικές περιόδους μέσα από ιστορίες, γρίφους, παιχνίδια και πραγματικές διαδρομές στην πόλη.

Με αφορμή το νέο της βιβλίο Η Έλλη και ο Ερμής: Κυνήγι θησαυρού στην Ιστορία, μιλά στο ParentStories για τη σχέση των παιδιών με την Ιστορία, τη δύναμη της παρατήρησης και του παιχνιδιού, τις Αθηνοπεριπέτειες και τις δράσεις που μεταφέρουν το βιβλίο από τη σελίδα στο μουσείο, στον αρχαιολογικό χώρο, στο πάρκο και στην αυλή του σχολείου.

Σοφία, έχεις ασχοληθεί με την εκπαίδευση, τη δημοσιογραφία και την ταξιδιωτική αρθρογραφία. Πώς συναντήθηκαν αυτές οι εμπειρίες στη συγγραφή παιδικών βιβλίων και στη δημιουργία των «Αθηνοπεριπετειών»; Τι πρόσθεσε σε αυτή την πορεία η δική σου εμπειρία ως μητέρας;

Έκαναν το τέλειο μίγμα δημιουργικότητας. Η δημοσιογραφία μού έδωσε το εφόδιο της σωστής έρευνας, τα ταξίδια, τις εμπειρίες. Και με τη γέννηση της κόρης μου, έγινε μία έκρηξη συγγραφική. Γιατί να μη μιλήσουμε στα παιδιά για ταξιδάκια, ιστορία, γεωγραφία, ήθη, έθιμα με τρόπο διασκεδαστικό; Σκέφτηκα και άρχισα να γράφω. Πολλά χρόνια χαρτογραφούσα την πόλη, τα μνημεία, τις μυρωδιές, την ιστορία της και έγραφα σε sites, περιοδικά και κανάλια. Η μητρότητα όμως απογείωσε τις αισθήσεις μου. Όταν γέννησα δημιουργήθηκε και η στήλη Mom And The City στο debop.gr, όπου γράφω ακόμη για όλα τα όμορφα που συμβαίνουν στην πόλη για τα παιδιά.

Μέσα από τα μάτια της μικρής μου, θυμήθηκα πόσο τέλειο είναι να ανακαλύπτεις τον κόσμο για πρώτη φορά, να παρατηρείς τις λεπτομέρειες που είναι σπουδαίες για τα παιδιά αλλά συνήθως προσπερνάμε στον κόσμο των ενηλίκων. Ως φιλόλογος, ήθελα να προσφέρω μία ποιοτική προσέγγιση στη γνώση και στην ιστορία χωρίς ξερές χρονολογίες, μα με επιλογή γεγονότων που είναι ωραίο να γνωρίζουν τα παιδιά. Πρόσθεσα στα βιβλία αναμνήσεις οι οποίες άρχισαν να ζωντανεύουν στις «Αθηνοπεριπέτειες».

Στα βιβλία «Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στην Ελλάδα» και «Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στη Βόρεια Ελλάδα», τα παιδιά γνωρίζουν μνημεία, μύθους, έθιμα, ζώα και φυτά. Πώς επιλέγεις όσα αξίζει να ανακαλύψουν σε κάθε τόπο και πώς τα συνθέτεις σε μια περιπέτεια που τους γεννά την επιθυμία να τον επισκεφθούν;

Ακολουθώ πάντα το ένστικτό μου και την περιέργεια των παιδιών! Δεν με νοιάζει να γράψω ένα τυποποιημένο βιβλίο-οδηγό με τα SOS αξιοθέατα. Ψάχνω το «παράξενο». Γιατί αυτός ο βράχος έχει αυτό το σχήμα; Ποιο ζωάκι κρύβεται σε αυτό το δάσος; Ποιο γλυκό τρώνε σε αυτό το χωριό;

Όταν πλέκεις την πληροφορία μέσα σε μια αληθινή περιπέτεια, με χιούμορ και αγωνία, το παιδί δεν νιώθει ότι διαβάζει μάθημα. Ταυτίζεται με την Έλλη και τον Ερμή. Και όταν κλείνει το βιβλίο, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να τραβήξει τον γονιό από το μανίκι και να του πει: «Μαμά, μπαμπά, πάμε να δούμε αν αυτή η σπηλιά είναι όντως εκεί;».

Στις «Αθηνοπεριπέτειες», τα βιβλία γίνονται μέρος ενός κυνηγιού θησαυρού σε πραγματικούς χώρους. Μπορείς να μας περιγράψεις μια διαδρομή μέσα από τα μάτια ενός παιδιού: τι παρατηρεί, τι αναζητά στις σελίδες και πώς συνεργάζεται με την ομάδα του για να λύσει τους γρίφους;

Είναι συναρπαστικό να ετοιμάζεις ένα κυνήγι θησαυρού για τα παιδιά και όταν μάλιστα πετυχαίνει τους στόχους του, η καρδιά μου γεμίζει με μεγάλη χαρά. Στις Αθηνοπεριπέτειες είμαστε όλοι μία ομάδα και εξερευνούμε την κάθε περιοχή. Υπάρχουν διάφορες διαδρομές τις οποίες μπορείς να επιλέξεις στο Ημερολόγιο των athinoperipeteies.gr. Κάθε διαδρομή έχει τους δικούς της γρίφους και κάθε γρίφος μας οδηγεί σε ένα μνημείο, άγαλμα, έκθεμα, τόπο όπου ο διπλωματούχος ξεναγός μάς χαρίζει τη γνώση του για αυτό. Για τη λύση των γρίφων χρησιμοποιούνται τα βιβλία της σειράς Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στην Ελλάδα, Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στη Βόρεια Ελλάδα και Η Έλλη κι ο Ερμής. Κυνήγι θησαυρού στην Ιστορία (Εκδόσεις Ψυχογιός), τα οποία τα παιδιά μπορούν να έχουν μαζί τους στη διαδρομή.

Στο διάβα μας τα παιδιά παρατηρούν τα πάντα – μία γραφή σε μάρμαρο, τη θεά Αθηνά στην κορυφή, το σχήμα ενός αμφορέα –, συναντούν χελώνες και περπατούν στη φύση, χωρίς οθόνες και μέσα ψηφιακά. Και εκεί που αρχίζει το παιχνίδι, βλέπεις τους χαρακτήρες των παιδιών να ξεδιπλώνονται. Αυτό είναι κάτι που θεωρώ ανεκτίμητο, σε κάθε Αθηνοπεριπέτεια. Το παιδί που είναι πιο διστακτικό παίρνει ξαφνικά θάρρος, γιατί βρήκε πρώτο το κρυμμένο στοιχείο. Το παιδί που μιλάει πολύ, αναλαμβάνει να διαβάσει τον γρίφο δυνατά για όλη την ομάδα.

Παιδιά και γονείς περπατάμε μαζί και μοιραζόμαστε μία όμορφη διαδρομή μαθαίνοντας για την αρχαία αλλά και σύγχρονη ιστορία των αρχαιολογικών χώρων. Στο τέλος έχουμε και ένα παιχνίδι έκπληξη που αγαπούν πολύ τα παιδιά και στον αποχαιρετισμό μας μοιράζουμε σε όλα τα παιδιά αναμνηστικά δωράκια.

Μιλάς για μια βιωματική γνωριμία με την ιστορία, που καλλιεργεί την κριτική σκέψη, τη δημιουργική παρατήρηση, τη συνεργασία και τη φιλαναγνωσία. Πώς υπηρετούν αυτούς τους στόχους η αφήγηση, το παιχνίδι και η επαφή με τα μνημεία και τη φύση; Ποιες αντιδράσεις των παιδιών σού έχουν μείνει αξέχαστες;

Για μένα, αν δεν εξερευνήσεις, αν δεν ρωτήσεις, αν δεν λερωθείς και αν δεν γελάσεις, η γνώση δεν μένει. Όταν πιάνεις στα χέρια σου ένα ομοίωμα αρχαίου αντικειμένου ή όταν παίζεις ένα παιχνίδι ρόλων κάτω από τη σκιά ενός ναού, η ιστορία «γράφεται» μέσα σου διαφορετικά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα αγοράκι σε μια δράση μας: Οι γονείς του με είχαν πλησιάσει στην αρχή πολύ αγχωμένοι, λέγοντάς μου ότι «βαριέται εύκολα και δεν του αρέσουν καθόλου τα βιβλία». Κατά τη διάρκεια του κυνηγιού, αυτό το παιδί δεν άφησε το βιβλίο από τα χέρια του. Έτρεχε, έψαχνε, έδινε οδηγίες. Στο τέλος, ήρθε και μου είπε ψιθυριστά: «Κυρία Σοφία, δεν ήξερα ότι ένα βιβλίο μπορεί να με κάνει να τρέχω και να γελάω τόσο πολύ». Εκείνη τη στιγμή βούρκωσα και ένιωσα πλήρης. Αυτό είναι για μένα το νόημα των Αθηνοπεριπετειών.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και υπαίθριες διαδρομές, ενώ υπάρχουν και οι «Αλιμοπεριπέτειες» και οι «Μνημειοπεριπέτειες» στη Θεσσαλονίκη. Πώς σχεδιάζεις κάθε δράση μαζί με τους ξεναγούς και τους υπόλοιπους συνεργάτες σου και πώς την προσαρμόζεις στην ηλικία και στα ενδιαφέροντα των παιδιών;

Έχω την τύχη να δουλεύω με υπέροχους ανθρώπους, ξεναγούς, αρχαιολόγους, παιδαγωγούς, που έχουν την ίδια «φλόγα» με μένα. Εγώ βάζω τις ιστορίες και τα παιχνίδια και εκείνοι μας ξεναγούν στη γνώση.

Όταν σχεδιάζω μια διαδρομή, είτε στην Αθήνα είτε στον Άλιμο είτε στη Θεσσαλονίκη, θέλω πάντα να συνδυάζονται τα εξής: Να μάθουν τα παιδιά για την περιοχή, να παίξουν, να συνεργαστούν, να ανακαλύψουν και να διασκεδάσουν με φίλους και γονείς. Χωρίζω τις διαδρομές ηλικιακά και, κατά τη διάρκεια κάθε Αθηνοπεριπέτειας, αναδιαμορφώνω τις ερωτήσεις, προσαρμόζω τις πληροφορίες και πορεύομαι ανάλογα με τη δυναμική κάθε γκρουπ που έχει δημιουργηθεί.

Κάθε περιπέτεια είναι διαφορετική και ξεχωριστή, καθώς είναι μία εμπειρία που, πέρα από τον βασικό σκελετό της διαδρομής της, πλάθεται εκείνη τη στιγμή από όλους τους συμμετέχοντες. Για αυτό και πάντα λέω ότι αυτό που συμβαίνει στις Αθηνοπεριπέτειες είναι μία όμορφη ομαδική εμπειρία, είναι ο ενθουσιασμός μας και όσα εξιστορούμε. Αλλά είναι και τα παιδιά, οι ερωτήσεις και ο αυθορμητισμός τους, η θετική ενέργεια των γονιών, τα λόγια τους που μας αγκαλιάζουν την ψυχή μετά. Δεν είναι μία απλή ξενάγηση ή περίπατος, είναι ένα υπέροχο μαζί που κάνει τη διαφορά.

Για τη σχολική χρονιά 2026-2027 προτείνεις επισκέψεις που συνδέονται με τη διδακτέα ύλη, αλλά και κυνήγι θησαυρού μέσα στο σχολείο. Πώς συνεργάζεσαι με τους εκπαιδευτικούς ώστε η δράση να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της τάξης; Τι χρειάζεται να γνωρίζει ένα σχολείο για την οργάνωση, τη συμμετοχή και τη χρήση των βιβλίων;

Φέτος, θέλαμε να κάνουμε τη ζωή των δασκάλων πιο εύκολη και των παιδιών πιο διασκεδαστική. Συνδέσαμε τις δράσεις μας απευθείας με όσα μαθαίνουν στην τάξη, όπως η μυθολογία ή η ιστορία της κάθε τάξης δημοτικού και γυμνασίου. Και το καλύτερο; Αν ένα σχολείο δεν μπορεί να μετακινηθεί, ερχόμαστε εμείς σε αυτό! Μεταμορφώνουμε την αυλή του σχολείου σε έναν ιστορικό λαβύρινθο. Οι δάσκαλοι το λατρεύουν, γιατί βλέπουν τα παιδιά να εμπεδώνουν το μάθημα χωρίς να το καταλαβαίνουν, παίζοντας ένα κυνήγι θησαυρού.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνει ένα σχολείο για να οργανώσουμε την Αθηνοπεριπέτεια που τους ταιριάζει στην τάξη τους, είναι να μας πάρει ένα τηλέφωνο. Εμείς αναλαμβάνουμε όλα τα υπόλοιπα, και τα βιβλία γίνονται η τέλεια αφορμή για να ξεκινήσει το παιχνίδι μέσα στην τάξη, στο πάρκο κοντά στο σχολείο, στην αυλή ή στους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης!

Με τη Μαριλίτα Χατζημποντόζη υλοποιείτε τα «Παιχνίδια της Γειτονιάς», με αμπάριζα, μήλα, βώλους και άλλα ομαδικά παιχνίδια. Τι προσφέρει στα σημερινά παιδιά η γνωριμία με αυτά τα παιχνίδια και πώς μπορούν γονείς και εκπαιδευτικοί να συνεχίσουν αυτή την εμπειρία στην καθημερινότητά τους;

Η δράση με τη Μαριλίτα είναι μία συνεργασία που προέκυψε καθώς και οι δύο θέλαμε να προσφέρουμε στα παιδιά λίγη από τη μαγεία των παιδικών χρόνων της γενιάς των 80s! Βλέπουμε τα σημερινά παιδιά κολλημένα σε μια οθόνη και ξεχνάμε πόσο απλά πράγματα χρειάζονται για να ευτυχίσουν. Όταν τους δείχνουμε πώς παίζεται το κάθε παιχνίδι, στην αρχή μας κοιτάζουν διστακτικά.

Μετά από λίγο, όμως, δεν σταματούν να παίζουν και – το πιο σημαντικό – να κάνουν νέους φίλους. Γιατί αυτό ήταν πολύ σπουδαίο στις παλιές μας γειτονιές. Πήγαινες μόνος σου και έβρισκες παιδιά και γνώριζες, παίζατε ελεύθερα… Μάθαινες πολλά με αυτό το αλισβερίσι προσωπικοτήτων, χωρίς να ξέρεις ότι θα σε ξελασπώσει η μαμά και ο μπαμπάς. Μάθαινες να συμβιβάζεσαι, αλλά και να διεκδικείς. Δεν ήταν όλα τόσο ελεγχόμενα όπως τώρα που οργανώνουμε παιχνίδι στα παιδιά μας με συγκεκριμένους φίλους. Και εγώ το κάνω, εννοείται. Δεν σου δίνει η  τωρινή κατάσταση την επιλογή να πεις στα παιδιά «πήγαινε στην παιδική χαρά και γύρνα το βράδυ». Με τίποτα, με όλα αυτά που ακούς να συμβαίνουν. Άντε στα χωριά να υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά γενικά οι γονείς έχουμε εγκλωβιστεί στα κανονίσματα.

Αυτό θέλαμε να αλλάξουμε με τη Μαριλίτα! Να τους δώσουμε το μέρος, μία αλάνα, ένα πάρκο, όπου μπορούν να έρχονται και να συναντούν παιδιά, να παίζουν ωραία παιχνίδια της γειτονιάς. Συνεργασία, κίνηση, αναβίωση των παραδοσιακών παιχνιδιών, σύνδεση της νέας γενιάς με την παράδοση, επανασύνδεση με αυτή την εμπειρία, σε μια εποχή όπου το υπαίθριο ελεύθερο παιχνίδι περιορίζεται ολοένα και περισσότερο και ανάδειξη των παραδοσιακών παιχνιδιών της γειτονιάς ως φορέων μνήμης, πολιτισμού!

Τα «Παιχνίδια της Γειτονιάς» ξεκινούν στις 22 Νοεμβρίου 2026, κάθε δράση έχει διάρκεια μιάμιση ώρα και απευθύνεται σε παιδιά από 4 -10 ετών. Η δράση προσφέρεται και ως εκπαιδευτική εκδρομή στα σχολεία! Μπορεί να πραγματοποιηθεί στην αυλή του σχολείου, στον Εθνικό Κήπο αλλά και στα πάρκα της περιοχής κάθε σχολείου στην περίπτωση που θέλουν να μετακινηθούν με τα πόδια.

Στο νέο σου βιβλίο, «Η Έλλη και ο Ερμής: Κυνήγι θησαυρού στην Ιστορία», οι δύο ήρωες εξερευνούν την ελληνική ιστορία από τη Λίθινη Εποχή μέχρι σήμερα. Ποια ήταν η αφορμή για τη δημιουργία αυτού του βιβλίου δραστηριοτήτων και τι καινούργιο προσθέτει στα δύο προηγούμενα; Πόσο σε επηρέασαν οι απορίες και οι ανακαλύψεις των παιδιών στις «Αθηνοπεριπέτειες»;

Αυτό το βιβλίο μού το «επέβαλαν» τα ίδια τα παιδιά! Στις «Αθηνοπεριπέτειες» με βομβάρδιζαν με ερωτήσεις: «Κυρία Σοφία, οι ιππότες πότε έζησαν;», «Οι δεινόσαυροι ήταν πριν από τους αρχαίους;». Είδα ότι στο μυαλό τους η Ιστορία ήταν σαν ένα ανακατεμένο συρτάρι. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα για να μάθουμε την Ιστορία αλλιώς!

Ένα βιβλίο που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν γονείς στο σπίτι και εκπαιδευτικοί στο σχολείο, το οποίο θα χαιρόντουσαν πραγματικά τα παιδιά! Από την Εποχή του Λίθου μέχρι το σήμερα, η Έλλη κι ο Ερμής μας καλούν σε ένα κυνήγι θησαυρού, μιλώντας μας για τα βασικά γεγονότα κάθε εποχής, απαντώντας σε όλες αυτές τις απίθανες παιδικές απορίες.

Άλλωστε, πάντα πίστευα πως βομβαρδίζουμε τα παιδιά με σελίδες ιστορίας που δεν μπορούν να αφομοιώσουν και είναι δώρον άδωρον. Τα διαβάζουν και έπειτα τα ξεχνούν. Όπως γίνεται με κάθε πληροφορία που αποστηθίζεις χωρίς υπόβαθρο, χωρίς αναζήτηση, χωρίς προσωπική τριβή. Έτσι δημιουργήθηκε αυτό το βιβλίο, με όλες τις εποχές σε ιστοριογραμμή, με πολύχρωμες σελίδες και παιχνίδια, με επιμέλεια δραστηριοτήτων από την αγαπημένη μου Ανδρομάχη Καλλιβρούση aka θετική διαπαιδαγώγηση, ώστε τα παιδιά να νιώσουν πως κάποιος νοιάζεται για τη γνώμη τους, δημιουργώντας ένα βιβλίο που σε προσκαλεί σε περιπέτεια. Στο βιβλίο μπορείτε να βρείτε και τις ακόλουθες δραστηριότητες, για δημιουργική ενασχόληση στην τάξη και στο σπίτι, για να τα εμπεδώσουν όλα πιο ευχάριστα!

Στο νέο βιβλίο δίνεις έμφαση στη χρονολογική σειρά, ώστε τα παιδιά να συνδέουν τις εποχές και τα γεγονότα που συναντούν στο μάθημα της ιστορίας. Πώς το πετυχαίνεις μέσα από γρίφους, λαβύρινθους, ιστορίες και εικονογράφηση; Μπορείς να μας παρουσιάσεις μια συγκεκριμένη δραστηριότητα που βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν και να αγαπήσουν την ιστορία;

Για ένα παιδί, η λέξη «αιώνας» ή «χρονολογία» δεν σημαίνει τίποτα. Είναι αφηρημένες έννοιες. Στο βιβλίο, λοιπόν, κάναμε τον χρόνο… χειροπιαστό. Η χρονολογική σειρά έγινε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, ένας λαβύρινθος που πρέπει να τον διασχίσεις για να πας παρακάτω. Για παράδειγμα, το βιβλίο χωρίζεται σε ενότητες/εποχές. Κάθε κεφάλαιο είναι μία «χρονοκάψουλα». Τα παιδιά μπαίνουν στην κάθε εποχή και για να προχωρήσουν στην επόμενη αποστολή, πρέπει να ταιριάξουν τα αντικείμενα της καθημερινότητας των ανθρώπων, να βρουν σε εικόνες διαφορές, να λύσουν παζλ και κρυπτόλεξα, γρίφους και να ζωγραφίσουν. Έτσι, παίζοντας, αρχίζουν να βάζουν τα γεγονότα στη σωστή σειρά στο μυαλό τους!

Πώς μπορεί ένας γονιός ή ένας εκπαιδευτικός να αξιοποιήσει συνδυαστικά τα τρία βιβλία και το συνοδευτικό εκπαιδευτικό υλικό, στο σπίτι, στην τάξη ή σε μια εκδρομή; Δώσε μας ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που να ξεκινά με την ανάγνωση και να συνεχίζεται με μια οικογενειακή ή σχολική εξερεύνηση.

Θα έλεγα ότι ο πιο όμορφος τρόπος να αξιοποιηθούν και τα τρία βιβλία μαζί είναι να τα αντιμετωπίσουμε όχι ως τρία ξεχωριστά βιβλία, αλλά ως ένα σύστημα βιωματικής γνώσης, τρία διαφορετικά «κλειδιά» για να ανοίξουμε την πόρτα της εξερεύνησης!

• Το πρώτο βιβλίο, «Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στην Ελλάδα», μπορεί να γίνει η αφετηρία: μας γνωρίζει την Ελλάδα μέσα από τα μνημεία, τους μύθους, τη φύση και τις ιστορίες της και δίνει στα παιδιά το κίνητρο να θέλουν να δουν από κοντά όσα διάβασαν.
• Το δεύτερο, «Η Έλλη κι ο Ερμής ταξιδεύουν στη Βόρεια Ελλάδα», ανοίγει ακόμη περισσότερο τον χάρτη και μας θυμίζει ότι κάθε τόπος έχει τη δική του ιστορία, τα δικά του μνημεία και τις δικές του μικρές και μεγάλες περιπέτειες.
• Και το τρίτο, «Η Έλλη κι ο Ερμής: Κυνήγι θησαυρού στην Ιστορία», μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα εργαλείο σύνδεσης όλων αυτών με την ιστορική πληροφορία, αφού τα παιδιά ταξιδεύουν μέσα στον χρόνο, από την Εποχή του Λίθου μέχρι σήμερα, λύνοντας γρίφους και κάνοντας δραστηριότητες.

Για παράδειγμα, ας φανταστούμε μια οικογένεια ή μια σχολική τάξη που αποφασίζει να εξερευνήσει την Αθήνα. Ξεκινάμε λίγες ημέρες πριν από την εκδρομή. Διαβάζουμε μαζί ένα κεφάλαιο από το πρώτο βιβλίο που αφορά ένα μνημείο ή έναν τόπο της Αθήνας. Δεν χρειάζεται να διαβάσουμε όλο το βιβλίο· διαλέγουμε μια μικρή ιστορία που θα γίνει η «αποστολή» μας. Τα παιδιά κοιτούν τις εικόνες, εντοπίζουν πρόσωπα και σύμβολα, ψάχνουν στον χάρτη και σημειώνουν τι θα ήθελαν να ανακαλύψουν από κοντά.

Στη συνέχεια ανοίγουμε το «Κυνήγι θησαυρού στην Ιστορία» και αναζητούμε εκεί έναν γρίφο ή μια δραστηριότητα που συνδέεται με την εποχή ή το θέμα που μελετάμε. Έτσι, η Ιστορία δεν παρουσιάζεται ως μια σειρά από ημερομηνίες που πρέπει να απομνημονεύσουμε, αλλά ως μια ιστορία που καλούμαστε να λύσουμε. Το εκπαιδευτικό υλικό μπορεί να βοηθήσει τον γονιό ή τον εκπαιδευτικό να οργανώσει αυτή την προετοιμασία και να μετατρέψει την ανάγνωση σε παιχνίδι ανακάλυψης.

Και μετά έρχεται το πιο σημαντικό βήμα: τα βιβλία ζωντανεύουν και ταξιδεύουν στα μέρη των σελίδων τους μαζί με τα παιδιά!

Για παράδειγμα, μπορούμε να οργανώσουμε μια Αθηνοπεριπέτεια στο Καλλιμάρμαρο, το Ζάππειο και τον Εθνικό Κήπο. Εγώ έχω στα χέρια μου, το βιβλίο σαν οδηγό. Σε κάθε στάση υπάρχει μια αποστολή: να εντοπίσουν ένα συγκεκριμένο στοιχείο, να θυμηθούν έναν μύθο, να παρατηρήσουν ένα μνημείο, να ανακαλύψουν ένα φυτό ή να λύσουν έναν γρίφο. Έπειτα μπαίνει στην εμπειρία, η γνώση που μεταλαμπαδεύεται από τον/την ξεναγό. Αυτή η σύνδεση παιχνιδιού, γνώσης, βιβλίου και πραγματικού χώρου αποτελεί τη λογική των Αθηνοπεριπετειών.

Έπειτα από την εκδρομή τα παιδιά μπορούν να ζωγραφίσουν αυτό που ανακάλυψαν, να δημιουργήσουν έναν μικρό χάρτη της διαδρομής τους και να φτιάξουν μία χειροτεχνία από το εκπαιδευτικό υλικό!

Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος: διαβάζω → αναρωτιέμαι → ψάχνω → βγαίνω έξω → παρατηρώ → παίζω → ανακαλύπτω → ξαναγυρίζω στο βιβλία.

Και τότε θα δούμε τα παιδιά να αναζητούν να ανοίξουν μόνα τους τα βιβλία, να θέλουν να πάνε σε αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία, να νιώσουν πως η Ιστορία μπορεί να γίνει συναρπαστική, και αυτή η αλλαγή είναι εκείνη που θα δώσει φτερά στην παιδεία μας.