Τα όρια καθορίζουν τη θέση, τις προτιμήσεις, τις επιθυμίες ενός ατόμου, όσα του αρέσουν και δεν του αρέσουν όσον αφορά κάθε τομέα της ύπαρξης και της ζωής του. Αυτό περιλαμβάνει τον φυσικό χώρο και την επαφή, τα σεξουαλικά θέματα, τα συναισθήματα, τις επιθυμίες και τις ανάγκες: τι σκέφτεστε, τι πιστεύετε, τι θέλετε να συζητήσετε, τα υλικά αγαθά, τις πνευματικές πεποιθήσεις ή πρακτικές και τον χρόνο – πώς θέλετε να τον περάσετε και με ποιον.
Τα ατομικά όρια αντικατοπτρίζουν τις ατομικές προτιμήσεις. Τίποτα δεν είναι απαραίτητα σωστό ή λάθος όσον αφορά τα όρια· είναι διαφορετικά για τον κάθε άνθρωπο. Τα όριά σας αφορούν αυτό που εσείς θέλετε και τι είναι σωστό για εσάς. Τα όρια υποδεικνύουν τι είναι αποδεκτό ή όχι για ένα άτομο. Σε αμοιβαία υγιείς σχέσεις, ανεξάρτητα από το ποια είναι τα όρια ενός ατόμου, κοινοποιούνται και τηρούνται σαφώς.
Ένα παιχνίδι τένις αποτελεί μια πραγματικά χρήσιμη αλληγορία προκειμένου να κατανοήσετε πώς λειτουργούν τα όρια στις σχέσεις. Ένα παιχνίδι τένις λειτουργεί όταν τα δύο άτομα μένουν ο καθένας στη δική του πλευρά του γηπέδου. Και ό,τι υπάρχει σε κάθε πλευρά ανήκει σε αυτό το άτομο – τα συναισθήματα, οι επιθυμίες, οι ανάγκες και οι επιλογές του. Η παρακολούθηση και η φροντίδα της «δικής σας πλευράς» σημαίνει να γνωρίζετε οι ίδιοι, πρώτα και κύρια, πώς αισθάνεστε, τι θέλετε, τι χρειάζεστε, τι θέλετε να κάνετε και τι όχι – η γνώση και η παρακολούθηση όλων αυτών είναι δική σας ευθύνη. Όταν έχεις δύο άτομα που πρώτα και κύρια αναλαμβάνουν την ευθύνη για όλα αυτά και μετά είναι επίσης σε θέση να τα επικοινωνήσουν με έναν υγιή τρόπο μεταξύ τους, τότε έχουμε τη βάση για μια υγιή σχέση.
Έτσι λειτουργεί ένα παιχνίδι τένις. Μένεις στην πλευρά σου – αυτή καθορίζεται σαφώς από τη θέση του διχτυού (το όριο)– και είναι δική σου δουλειά να φροντίζεις ό,τι είναι δικό σου, στη δική σου πλευρά. Το ίδιο ισχύει για το άλλο άτομο, στη δική του πλευρά. Όταν και οι δύο παίκτες βρίσκονται στη δική τους πλευρά του γηπέδου, τότε το μπαλάκι μπορεί να πηγαίνει από τη μία στην άλλη και, όπως συμβαίνει με την υγιή επικοινωνία και τις σχέσεις, το παιχνίδι κυλάει ομαλά. Αν κάποιος τενίστας αποφασίσει ξαφνικά να εγκαταλείψει τη δική του πλευρά και να πηδήξει στην απέναντι, το παιχνίδι σταματά αμέσως. Αυτό ακριβώς συμβαίνει αν και όταν εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας και τις δικές μας επιθυμίες και ανάγκες και ασχολούμαστε υπερβολικά με αυτό που κάνει ο άλλος ή με το τι του συμβαίνει, τι σκέφτεται, αισθάνεται ή έχει ανάγκη. Όποτε αναλαμβάνουμε την ευθύνη για οτιδήποτε θα έπρεπε να φροντίζει ο άλλος, βρισκόμαστε απλώς στη λάθος πλευρά. Η στιγμή που ασχολούμαστε υπερβολικά με ένα άλλο άτομο είναι η στιγμή που κινδυνεύουμε να εγκαταλείψουμε τον εαυτό μας και τις επιθυμίες, τις ανάγκες ή την αυτοφροντίδα μας.
Από το βιβλίο «Μεγαλωμένοι από νάρκισσους γονείς» της Dr. Sarah Davies, που κυκλοφορεί από την KeyBooks.
