Ένα αγόρι που το έλεγαν βιβλίο: Μια θεραπευτική ιστορία αυτοέκφρασης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου, παρουσιάζουμε ένα τρυφερό και γεμάτο φαντασία εικονογραφημένο βιβλίο που πραγματεύεται τη σχέση του ανθρώπου με κάθε είδους αφηγήσεις και το πώς ο διάλογος και η επαφή μεταξύ τους, ανάλογα με την τροπή που θα πάρει, μπορεί να καθορίσει την καθημερινότητα. Το “Ένα αγόρι που το έλεγαν βιβλίο”, του Vincent Ralph, με εικονογράφηση του Aaron Cushley, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε μετάφραση του Μάνου Μπονάνου και απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών. 

Ένα αγόρι που το έλεγαν βιβλίο
Ποιος ονομάζει τον γιο του βιβλίο; Μια μαμά που δίνει εξ αρχής στο παιδί της το δικαίωμα να γεμίσει τις σελίδες της ζωής του όπως ακριβώς θέλει εκείνο. Η ανθρώπινη ζωή μοιάζει με βιβλιοθήκη γεμάτη ετερόκλητες αφηγήσεις. Οι καθημερινές ιστορίες, θετικές, αρνητικές ή φαινομενικά αδιάφορες, μας εμπνέουν, διαμορφώνουν την προσωπικότητά μας και μας βοηθούν να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες στιγμές, να τις νοηματοδοτήσουμε και να τις αντέξουμε, προσφέροντας παρηγοριά και θεραπεία.
«Γιατί με λένε Βιβλίο;» ρώτησε μια μέρα το αγόρι τη μαμά του. «Γιατί η ζωή σου είναι μια ιστορία» του απάντησε εκείνη. «Μπορείς να τη γράψεις όπως θες».

Το παιδί μεγαλώνει, φοβάται, χαίρεται, πενθεί, δοκιμάζει τον εαυτό του, και κάθε φάση της ζωής του βρίσκει μορφή μέσα από ένα άλλο «βιβλίο», μια περιπέτεια, ένα αστείο, μια εγκυκλοπαίδεια, ένα κόμικ, ένα άλμπουμ. Στην παιδική ηλικία, ακόμα και τα δύσκολα κεφάλαια μπορεί και πρέπει να τοποθετούνται σε ένα ασφαλές πλαίσιο προς διαπραγμάτευση και αποδοχή, γεγονός που θα βοηθήσει και μελλοντικά.
Η ζεστή, συμπεριληπτική εικονογράφηση του Aaron Cushley δίνει στο κείμενο ρυθμό και κίνηση. Τα ζωηρά χρώματα, οι καθαρές μορφές και οι μικρές, ευφάνταστες λεπτομέρειες  δημιουργούν μια τρυφερή αφήγηση, λειαίνοντας την ένταση, τον φόβο, τη λύπη ή την απώλεια.

Αναγνωρίζοντας τη δύναμη της αυτοέκφρασης, μπορούμε να επιλέξουμε ευκολότερα ποιους δρόμους θα ακολουθήσουμε! Είναι, μάλιστα, καθήκον μας ως φροντιστών να εμπνεύσουμε τα παιδιά να είναι ο εαυτός τους. Να τους προσφέρουμε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, να τα εμψυχώσουμε να γράψουν το δικό τους, ολόδικό τους βιβλίο, κατανοώντας τα πάντα γύρω τους χωρίς πίεση.  Ας τα αφήσουμε να σταθούν απέναντι στον κόσμο με περιέργεια, ασφάλεια και τον δικό τους ρυθμό. Έτσι θα τους δώσουμε τη δυνατότητα να έχουν μια όμορφη πορεία ζωής, γεμάτη ενδιαφέρουσες ιστορίες.

'Ένα αγόρι που το έλεγαν βιβλίο

Το “Ένα αγόρι που το έλεγαν βιβλίο” δεν απευθύνεται μόνο στα παιδιά, αλλά και στους ενήλικους που αναγνωρίζουν τη διαρκή επιρροή των ιστοριών στη ζωή τους και τη σημασία της εξωτερίκευσης των σκέψεων και των συναισθημάτων τους. Βουτώντας στις σελίδες του, ας αποθεώσουμε κάθε λογής ιστορίες που μας αγγίζουν και τα πολλά και διαφορετικά συναισθήματα που αυτές γεννούν.

Scroll to Top